Mag “Meneer” weer terug komen alstublieft

Vanuit mijn ouders heb ik mee gekregen dat ik vreemden, ouderen en meerdere (je baas bijvoorbeeld) altijd aanspreek met U, meneer, mevrouw enz.

Ik zelf had altijd veel problemen om te leren iemand Je/jij of bij zijn voornaam te noemen als hij/zij dat vroeg. Meestal zei ik nog lang U en Meneer/Mevrouw tegen de persoon. Dit is jaren geleden want de wereld is redelijk verandert ondertussen.Op de werkvloer zeg ik tegenwoordig, zoals iedereen binnen het bedrijf waar ik werk, je en jij tegen iedereen en gebruikt iedereen de voornaam. Het bedrijf waar ik werk wil geen hiërarchie uitstralen en dus zegt ieder Je en Jij tegen zijn of haar baas.

Ik als Manager zou als ik wil iemand hete peper kunnen laten eten (bij wijze van spreken) maar ik stel me liever op als teamlid (ik hou zelf ook niet van een hiërarchisch model binnen een bedrijf) . Ik stuur de teams onder mij aan, maar het liefste laat ik ze zoveel mogelijk met rust. Ik grijp in wanneer het echt moet, en geef complimenten wanneer nodig en verder regel ik alles zodat de projecten op de rit blijven.

Maar als one of the team, noemt iedereen mij dus ook bij mijn voornaam en zegt men je en jij binnen het team. Ik merk ook dat het buiten de teamleden (of buiten al je collega’s) deze trend doorzet. En daar wringt hem bij mij nu juist de schoen.

Het wordt mij allemaal een beetje te vrij. Zo is een klant relatie in mijn ogen namelijk nog steeds heilig als het gaat om netjes aanspreken en eigenlijk vind ik tutoyeren niets.

Zelf heb ik in mijn functie bijna nooit klanten aan de telefoon, maar onze helpdesk wel en ook daar geldt het U principe! Heel netjes dus en de meeste klanten waarderen dit heel erg. Ze voelen zich hierdoor namelijk een gewaardeerde klant, de koning te rijk zeg maar.

En zo wil ik mij dus ook voelen als ik gebeld wordt door leveranciers. Maar omdat veel van deze partijen denken dat ze mijn vriendje zijn, tutoyeren ze er op los en spreken ze mij zelfs aan op mijn voornaam.

Nu hoeven ze me echt niet Meneer te noemen (zou leuk zijn, maar okay… die tijd zijn we wellicht echt voorbij), maar sommige gaan in mijn ogen echt te ver.

Zie de volgende voorbeelden
(ik start mijn gesprek als ik bel naar altijd als volgt: “Hallo, Je spreekt met Theo van der Sluijs van bedrijf……”

Casus 1:Ik bel mijn account manager ’s avonds omdat ik een groot probleem heb.

Hé Theo, hoe is het jongen!

Okay… We betalen echt bergen geld aan dit bedrijf en voel me niet echt serieus genomen als iemand me met jongen aanspreekt. Okay, ik mag misschien niet groter zijn dan een doorsnee hobbit, maar ik ben 38 jaar! Hoe oud moet je tegenwoordig zijn om het Jongen te ontstijgen? En dan het woord ! Ik vind het klinken alsof ik iemand van schooltijd lange tijd niet heb gezien. Nogmaals ik ben dus klant in dit verhaal niet een vriend van.

Ik had me er nog in kunnen vinden als hij had gezegd:

Hallo Theo, hoe is het er mee?

Casus 2: Ik wordt voor het eerst gebeld door een headhunterskantoor omdat ik blijkbaar op zoek ben naar een developer. De telefoon gaat en ik neem op met : “Goedemorgen, Bedrijfsnaam met Theo van der Sluijs”

Hallo Theo, mag ik Theo zeggen en zullen we tutoyeren?

Okay, Voor je überhaupt het lef hebt om te vragen of je mij bij mijn voornaam mag noemen zou je dan niet eerst eens beginnen met “Hallo meneer van der Sluijs”, dan zeg ik daarna wel als ik dat wil dat je Theo mag zeggen. En als ik wil dat we je en jij zeggen dan zeg ik dat wel. Ik vind het niets dat leveranciers dit zelf maar even voor beslissen. Ik ben klant, u wilt iets van mij!

Casus 3: Een stagiair komt solliciteren en tijdens zijn telefoon gesprek gelijk mijn voornaam te noemen

 Hoi Theo, ik zoek een stageplek en moest gelijk aan bedrijfsnaam denken

Okay, een stagiair is in mijn ogen niet “one of the team”. Het is iemand die moet leren hoe het in het bedrijfsleven gaat. Nu kan het wel zo zijn dat het bij het bedrijf waar ik werk allemaal redelijk open is, maar na de stage kan het natuurlijk zo zijn dat de stagiaire bij een bedrijf komt waar ze helemaal niet van tutoyeren houden en wel een hiërarchie hebben! Dus een stagiaire heeft bij mij de gehele stage periode mij meneer noemen (is er toch nog iemand die het doet 🙂 ) en gewoon U zeggen. Mocht de stagiaire in dienst komen dan verwacht ik dat niet meer van hem!

Nogmaals ik wil helemaal niet ouderwets zijn of overkomen, maar is het te weinig gevraagd dat ik in sommige gevallen niet je of jij of bij mijn voornaam genoemd wil worden.

 

Dus ja, mag (in sommige gevallen) Meneer weer terug komen alstublieft!

Nerd Herder ☆ Scrum Master ☆ Jira Ninja ☆ Freeletics evangelist ☆ Photo Shooter ☆ Dad ☆ Husband ☆ Zookeeper ☆ Blogger Fit Dutch Bodies ☆ Dutch

Site Footer