Van mij mag het iets minder "Socialer"

De wereld wordt steeds socialer. Je kan eigenlijk niets meer doen zonder de hele wereld er over te vertellen. Oftewel je bent sociaal naar al je familie en vrienden, en vaak ook naar collega’s. Maar dit sociale aspect heeft in mijn ogen ook een keerzijde.

Mij wordt het namelijk allemaal een beetje te sociaal!

Okay, ik zal eerlijk zijn. Ik ben een voorop loper. Ik was in Nederland 1996 al redelijk vroeg met mijn eigen (prive) domein. Ik blogde er toen, net zoals nu, al flink op los. Tevens was ik één van de eerste die op hyves zat, en ook als eerste weer Hyves verliet.
Daar kwam twitter, facebook, flickr, instagram, google+ enz. enz. enz. Oftewel, gebeurt er iets in mijn leven, dan staat het ook op internet. Lekker sociaal dus.
Maar ik maak wel onderscheid in de verschillende social media mogelijkheden. Zo is facebook puur en alleen voor vrienden en familie. Twitter is er voor de hele wereld, Google+ is ook voor heel de wereld maar gebruik ik vooral voor zakelijke uitingen.
Ik heb dus alles redelijk ingedeeld. Facebook is bij mij alleen geheel toegankelijk voor mensen die ik echt ook in mijn huiskamer wil hebben. Ik leg overal redelijk wat restricties aan. Zo heb ik in facebook 3 hoofdgroepen. Vrienden, die niets mogen zien. Vrienden die deels mogen meekijken en vrienden die alles mogen zien.
Veel collega’s heb ik bijvoorbeeld in die tussengroep zitten. Ze willen allemaal heel graag vriendjes worden op facebook maar ik wil echt niet alles aan ze laten zien.
Het Sociale aspect neemt dus in mijn ogen ook een nieuwe manier van online zetten in. Ik vind dat je niet zomaar alles openbaar of semi-openbaar op internet moet zetten.
Je moet het natuurlijk zelf weten als je je met vrienden elk weekend helemaal klem zuipt en daarvan foto’s online zet. Maar wat denkt jou baas daar van als hij dat op facebook ziet? Of wat zou een toekomstige baas daarvan vinden als hij jou opzoekt op internet en hij ziet alleen maar foto’s van jou met een biertje in je hand?
Ik zelf probeer altijd zoveel mogelijk informatie te vinden via internet over een nieuwe sollicitant. En tja….. als ik daar wat rare dingen zie dan neem ik dat toch automatisch mee bij een eerste gesprek (of wellicht komt er daardoor helemaal geen gesprek!).
Omdat collega’s vaak vrienden willen worden op facebook zie ik van hun dus ook vaak van alles voorbij komen. Is niet erg, maar soms denk ik….. nou dat had ik toch liever niet willen weten.
Facebook is natuurlijk tamelijk emotieloos, ik kan niet zien of iemand iets als grap bedoelt of serieus. Zo is twitter ook. Veel personen die zich ergens aan ergeren gaan vaak helemaal los op twitter. Maar bedenk je wel… als je profiel openbaar is, dan weet google er ook van. En als google er vanaf weet dan weet je baas of toekomstige baas dit ook.
Ga ik er zelf minder door twitteren, facebooken, google+-en…. ik denk het niet, maar ik bedenk me altijd wel heel goed wat een bericht zou kunnen doen (of juist niet doen) in de toekomst. En dus gaan bij mij bepaalde berichten openbaar en andere berichten weer niet.
Dus voor je alles zo maar op internet gooit, denk er dan eens over na. Moet ik dit echt aan iedereen laten weten? Is het handig als ik dit openbaar op internet zet?
Als dat niet zo is, hou het dan lekker voor je zelf of vertel het alleen binnen jou groep echte vrienden.

Nerd Herder ☆ Scrum Master ☆ Jira Ninja ☆ Freeletics evangelist ☆ Photo Shooter ☆ Dad ☆ Husband ☆ Zookeeper ☆ Blogger Fit Dutch Bodies ☆ Dutch

Site Footer